Archiwum z marzec, 2009

SzipSzop

marzec 31, 2009

SzipSzop

SzipSzop to sklep pewnej przyjaznej dzieciom owcy. Pani Owca oferuje ubranka dziecięce w bardzo atrakcyjnych cenach a do tego bardzo ładne. Każda Mama i Tata znajdzie coś ciekawego dla swojego Potomka w sklepie internetowym SzipSzop. A gdy zakupy zostaną już dokonane, to zapraszam na forum, gdzie Rodzice mogą wymieniać się doświadczeniami,  szukać rad i interesujących informacji.

Tendea.pl – Niania – poleca także linijki, gdzie dokładny, co do dnia, wiek dziecka pokazywany jest w formie linijki.

SzipSzop zaprasza na zakupy i na forum

Elektroniczny Poradnik dla Przyszłych Ojców

marzec 31, 2009

tatusiowie

Mężczyźni są specjalistami w noszeniu i trzymaniu niemowląt – dowiadują się panowie, którzy korzystają z DAD -elektronicznego poradnika dla przyszłych ojców. Interaktywny przewodnik w dziewięciu rozdziałach przekazuje w przystępny i czasami zabawny sposób niezbędne informacje dotyczące opieki nad maluchem.

Publikowane dotychczas informacje, rady oraz wskazówki tworzone były głównie z myślą o mamach. DAD – to pierwsze w Polsce, multimedialne kompendium wiedzy z zakresu opieki nad dzieckiem stworzone z myślą o ojcach.

Poradnik dostępny jest dla każdego, kto ma dostęp do Internetu – wystarczy wejść na stronę www.tatusiowie.pl Wkrótce będzie także wydany na bezpłatnych płytach CD.

Z przewodnika tatusiowie mogą dowiedzieć się m.in. jak prawidłowo nosić dziecko, karmić, usypiać i ubierać. Jakich błędów nie popełniać przy przewijaniu malucha, kiedy iść z dzieckiem do lekarza i jak prawidłowo przewozić dziecko. Poradnik uczy zasad higieny i bezpieczeństwa, porusza wiele aspektów zdrowotnych. Wszystko przekazywane jest w prosty i przyjazny sposób: użytkownicy serwisu oglądają film i słuchają lektora. Szczególnie ważne informacje wyświetlane są w formie uwag i wskazówek.

Poradnik został opracowany i zastosowany po raz pierwszy w Austrii w 2004 r., z okazji międzynarodowego dnia kobiet. Od tego czasu skorzystało z niego ponad 150 000 użytkowników. Wersje narodowe poradnika są sukcesywnie wprowadzane w krajach partnerskich – Czechach, Holandii, Rumunii. W Polsce partnerem projektu została Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi. Poradnik został przetłumaczony i zaadoptowany do polskich warunków.

Produkt został sprawdzony zarówno pod względem medycznym, a także przez ekspertów w dziedzinie informatyki oraz równouprawnienia płci.

Również przyszli użytkownicy, a więc przyszli ojcowie i matki, mieli okazję wyrazić swoje opinie na temat funkcjonalności, wyglądu i przydatności poradnika. Opinie te także posłużą wprowadzaniu ewentualnych zmian do poradnika.

“DAD” doskonale wpisuje się w politykę równouprawnienia płci i propaguje partnerski podział obowiązków rodzicielskich. Pomaga ojcom odnaleźć się w nowej roli, a pośrednio także mamom, które dzięki temu spokojnie mogą pozostawić maluszka w rękach troskliwego taty.

Projekt jest współfinansowany ze środków Komisji Europejskiej w ramach programu eTen.

Wszystko co Polka powinna wiedzieć o zakupach

marzec 31, 2009

polka-na-zakupach-strona

Jeżeli masz w planie jakieś  zakupy to polecamy stronę www.polkanazakupach.pl. To poprostu katalog sklepów, w którzych każda Pani znajdzie coś dla siebie. Od zakupów do domu i ogrodu po biżuterię, bieliznę, ubrania, książki, torebki, zegarki. Wszystko dla młodej mamy i dla dziecka.

Przyjemnych zakupów życzy Tendea.pl – Niania

WSTĘP DO DYSLEKSJI

marzec 30, 2009

kubos_terapia_pedagogiczna3

Zdarza się, że rodzicom uczniów z dysleksją jest bardzo trudno zrozumieć swoje dziecko. Są poddawani ciągłym próbom cierpliwości. Ich pociecha jest inteligentna, a nie może nauczyć się czytać, patrzy na tekst, a nie widzi niektórych liter, słucha uważnie, a nie słyszy głosek. Podstawowa wiedza na temat tego, czym jest dysleksja może pomóc w uporaniu się z brakiem zrozumienia.

Dysleksja rozwojowa to termin określający zespół specyficznych trudności w uczeniu się pisania i czytania. Określenie „rozwojowa” oznacza, że zaburzenia mają charakter wrodzony. Mogą występować także trudności o charakterze dyslektycznym spowodowane uszkodzeniem struktur mózgowych w wyniku np. wypadku. Wtedy mówi się o dysleksji nabytej. Natomiast określenie „specyficzne” oznacza, że trudności mają podłoże biologiczne (genetyczne, prenatalne, okołoporodowe) i diagnozowane są u dzieci z normą intelektualną. Gdyby trudności miały charakter niespecyficzny, wynikałyby z niższego niż przeciętny poziomu rozwoju intelektualnego, wad zmysłów (słuchu, wzroku), bądź zaniedbań środowiskowych.

Dysleksja rozwojowa może występować w trzech formach, przy czym każda z nich może występować osobno lub jako zespół dwóch, bądź nawet trzech form tych zaburzeń:

dysgrafia - to trudności w opanowaniu pożądanego poziomu pisma,

dysleksja - to specyficzne trudności w nauce czytania, którym często towarzyszą trudności w pisaniu,

dysortografia - to specyficzne trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (nie tylko błędy ortograficzne).

Badania prowadzone w Polsce wskazują, iż dysleksja rozwojowa występuje u ok. 15% populacji, z czego poważniejsze przypadki, to 4%. Oznacza to, że w każdej klasie można spotkać co najmniej jedno dziecko ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu.

Bezpośrednią przyczyną trudności o charakterze dyslektycznym jest nieharmonijny rozwój psychomotoryczny dziecka tzn. niektóre funkcje rozwijają się dobrze lub bardzo dobrze, a inne z wyjątkowym opóźnieniem (głównie te, które biorą udział w czytaniu i pisaniu oraz ich współdziałaniu). Na naukę czytania i pisania mają wpływ funkcje: słuchowo – językowe, wzrokowe, motoryka rąk, lateralizacja, orientacja przestrzenna, koordynacja wzrokowo – ruchowa.

Przejawy zaburzeń funkcji słuchowych:

· mylenie głosek podobnych brzmieniowo np. z – s, d – t, p – b, w – f,

· trudności z dokonywaniem analizy głoskowej i sylabowej czyli wydzielaniem sylab i głosek ze słów (np. kotek = k + o + t + e + k),

· trudności z przypomnieniem sobie właściwego słowa przy pisaniu samodzielnym oraz czytaniu.

Przejawy zaburzeń funkcji wzrokowych

· mylenie liter o podobnych kształtach np. b – d, t – l – ł,

· opuszczanie liter lub całych wyrazów w czasie przepisywania lub czytania,

· trudności z utrwaleniem poprawnej pisowni wyrazów z trudnościami ortograficznymi, powtarzające się błędy ortograficzne MIMO znajomości zasad.

Przejawy zaburzeń funkcji ruchowych:

· wolne tempo pisania,

· niski poziom graficzny pisma (pismo niekształtne, nie mieszczące sie w

liniaturze, różna wielkość liter, pismo nieczytelne)

· łatwe męczenie się ręki podczas pisania,.

Przejawy zakłóceń lateralizacji

· lateralizacja skrzyżowana ( np. praworęczność i lewooczność),

· oburęczność,

· obie powyższe cechy u dziecka powyżej 7 roku życia, nie muszą powodować trudności, lecz obserwuje się, że często występują u dzieci dyslektycznych w powiązaniu z innymi zaburzeniami

Przejawy zaburzeń orientacji przestrzennej:

· trudności z rozpoznawaniem kierunków w przestrzeni i orientacji prawo- lewo, dół – góra,

· mylenie liter o podobnych kształtach lecz inaczej położonych w przestrzeni np. b–p, g–d,

· pismo lustrzane, rozpoczynając naukę w klasie I zapisują wyrazy, a nawet całe działania matematyczne od strony prawej do lewej.

Zaburzenia różnych funkcji, które powodują specyficzne trudności o charakterze dysleksji rozwojowej rzutują na naukę wielu przedmiotów. Stwierdzono też, że objawy dysleksji zmieniają sie wraz z wiekiem.

Rodzic, który zauważa u swojego dziecka przejawy wyżej wymienionych zaburzeń powinien zgłosić się do Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w celu postawienia diagnozy. Badanie jest bezpłatne i odbywa się tylko za zgodą rodziców. Wykonuje je zespół specjalistów: psycholog, pedagog, czasem również logopeda. Możliwe są konsultacje lekarskie w celu wykluczenia wady zmysłu jako przyczyny trudności (okulista, laryngolog, foniatra).

Badanie psychologiczne pozwala ocenić poziom funkcjonowania intelektualnego. Bada zdolność koncentracji uwagi, pamięć, spostrzeganie wzrokowe i słuchowe, funkcje językowe, sprawność ruchową rąk (tzw. motorykę małą) i motorykę całego ciała (tzw. motorykę dużą). W wyniku badań testowych, obserwacji, analizy danych z wywiadu ustala się, które funkcje rozwijają się nieprawidłowo i jakie są mocne strony dziecka.

W badaniu pedagogicznym ustala się, czy trudności w czytaniu i pisaniu występują jednocześnie czy w izolacji oraz w jakim nasileniu. Analizuje się jakościowo błędy i rodzaj trudności, próbuje się te dane zestawić z pozostałymi wynikami oraz je zinterpretować. Ustala się także stopień opanowania programu nauczania (w tym znajomość zasad ortografii) i ewentualny wpływ zaniedbania środowiskowego i dydaktycznego na umiejętności dziecka.

Po badaniu rodzice otrzymują pisemną opinię, która powinna być przekazana szkole. Znajdują się tam wskazania, jaką pomoc dziecko powinno otrzymać, oraz zapis metod, wymagań i oceniania treści i umiejętności dostosowanych do jego możliwości. Otrzymanie opinii stwierdzającej dysleksję jest pierwszym krokiem na drodze do pokonania trudności. Wraz z jej otrzymaniem istnieje podstawa do skierowania dziecka na zajęcia kompensacyjno – korekcyjne. Zdiagnozowanie dysleksji nie może być usprawiedliwieniem dla unikania systematycznej nauki. Uczeń powinien pracować więcej, najlepiej pod kierunkiem nauczyciela terapeuty, który tak dobierze metody, by jak najlepiej ćwiczyły umiejętności, które pozwolą zmniejszyć lub zlikwidować trudności, stojące u podstaw dysleksji.

Warto zauważyć, że bardzo duża odpowiedzialność spoczywa na rodzicach. Ważne aby znaleźli pomoc dla swojej pociechy i pilnowali by terapia, poparta ćwiczeniami w domu przebiegała systematycznie. Odpowiednia reakcja na dysleksję może skutecznie zmniejszyć jej symptomy, ale o tym postaram się opowiedzieć Państwu w kolejnych tekstach.

Agnieszka Kowalewska, pedagog, Prywatny Ośrodek Terapii Pedagogicznej Kubos, www.kubos.pl.

Bibliografia:

Bogdanowicz M., Czabaj R., Jestem rodzicem dziecka z dysleksją, Gdynia 2007.

TERAPIA DOBRA NA WSZYSTKO

marzec 30, 2009

kubos_terapia_pedagogiczna2

Moment otrzymania opinii o dysleksji jest dopiero początkiem nowego rozdziału w życiu dziecka dyslektycznego i jego rodziców. Jest potwierdzeniem, że oto wiemy na pewno, co stoi u podstaw kłopotów w nauce. Czas zacząć w odpowiedni sposób nad nimi pracować. Niezbędne są zajęcia terapii pedagogicznej.

Rodzice dzieci dyslektycznych często pytają, po co ich dziecko ma chodzić na dodatkowe zajęcia do terapeuty pedagogicznego. My również odpowiadamy pytaniem.
Czy gdyby dziecko było chore, poszliby z nim do lekarza?
A gdyby lekarz zapisał tabletki, czy podawaliby je systematycznie zgodnie z zaleceniami?
Terapia pedagogiczna jest właśnie lekarstwem na dysleksję. Musi być potraktowana poważnie, systematycznie prowadzona, poparta ćwiczeniami w domu. Istota zajęć sprowadza się do korekcji, czyli usprawnienia zaburzonych funkcji poznawczych i ruchowych dziecka oraz poprawy ich współdziałania, a także do kompensacji – usprawniania funkcji dobrze rozwijających się w celu wspomagania słabiej rozwiniętych lub częściowego ich zastępowania. Brak pracy w tym kierunku sprawi, że trudności będą się pogłębiały co w konsekwencji ogranicza jego zdolność odnoszenia sukcesów w dalszej edukacji. Na rodzicu spoczywa odpowiedzialność rozpoczęcia terapii dziecka oraz zrozumienie, że dotychczasowe błędy nie były lenistwem, niechęcią, czy złośliwością ich pociechy. Współpraca z terapeutą służy również dorosłym. Pomaga być wyrozumiałym wobec trudności jakie napotykają w życiu rodzinnym w związku z dysleksją. Najgorsze, co mogą zrobić rodzice, to uznać, że dziecko z dysleksji wyrośnie. Niestety trudności o tym charakterze rosną razem z naszymi pociechami a im trudniej rozpocznie się terapię, tym dłużej będzie ona trwać.

Początkowo negatywne nastawienie rodziców i dziecka wobec terapii szybko mija. Okazuje się bowiem, że zajęcia nie są stresujące, wykonywane ćwiczenia za trudne, a każde dziecko potrafi wykonać większość zadań. Prawie cała aktywność na spotkaniu z dobrym terapeutą to zabawa. Gry aktywizujące wszystkie zmysły, ruch, zdrowa rywalizacja i częste odnoszenie sukcesów. Dziecko szybko zapomina, że się uczy. Przestaje myśleć o tym, że jest w szkole, która do tej pory kojarzyła się tylko z niepowodzeniem i stresem. Zaczyna chętnie uczęszczać na zajęcia, z czasem zauważa, że rady, których udziela terapeuta pomagają w szkole i się do nich stosuje.
Zdarza się, że już po trzech, czterech spotkaniach z naszym małym klientem słyszymy od rodziców, że dziecko podciągnęło się w nauce.
Niemożliwe, żeby udało nam się już zwalczyć trudności stojące u podstaw dysleksji. Dopiero zaczęliśmy nad nimi pracować. Jednak pierwszym zadaniem terapii pedagogicznej jest wzmocnić wiarę dziecka w samego siebie. Jeżeli do tej pory odnosiło dużo porażek, bywało wyśmiewane, to czuje się gorsze i nawet w sytuacji, gdy ma jakąś wiedzę czy umiejętności, to nie pokaże tego.
Zajęcia terapii pedagogicznej wzmacniają pewność siebie – dziecko chętniej udziela się w szkole – stąd widoczna poprawa. Dodatkowym wzmocnieniem jest sytuacja gdy nauczyciele w szkole wiedzą, jak postępować z uczniem dyslektycznym i umiejętnie oceniają jego wysiłki. W przypadku trudnej sytuacji w szkole fakt uczęszczania na dodatkowe zajęcia może mieć pozytywny wpływ na ocenę szkolną .
Zeszyt prowadzony przez ucznia podczas terapii pedagogicznej jest dowodem pracy włożonej przez niego w naukę. Współpraca trzech stron zainteresowanych dzieckiem: rodzica, nauczyciela i terapeuty pomoże odnieść sukces. Stanie się tak zwłaszcza wówczas, gdy będziemy nieustannie podkreślać fakt, że dziecko z dysleksją nie jest zwolnione z nauki – wręcz przeciwnie jest zmuszone uczyć się więcej. Na szczęście mamy do dyspozycji zajęcia terapii pedagogicznej, które sprawiają, że nauka nie jest monotonna i przykra.

Agnieszka Kowalewska, pedagog, Prywatny Ośrodek Terapii Pedagogicznej Kubos


Dziecko w samochodzie

marzec 30, 2009

forcomfort

(“…W pojeździe samochodowym wyposażonym w pasy bezpieczeństwa dziecko w wieku do 12 lat nieprzekraczające 150 cm wzrostu, przewozi się w foteliku ochronnym lub innym urządzeniu do przewożenia dzieci, odpowiadającym wadze i wzrostowi dziecka oraz właściwym warunkom technicznym.“).

Foteliki przeznaczone dla dzieci o wadze powyżej 15 kg zapinane są standardowymi pasami bezpieczeństwa znajdującymi się w wyposażeniu pojazdu. Pozbawione są one specjalnych miękkich nakładek, które oferują zazwyczaj producenci fotelików dla młodszych dzieci. Stworzyłyśmy nakładki antyuciskowe ForComfort, aby zabezpieczyć małych podróżników przed poczuciem skrępowania ciała. W trosce o nasze pociechy wybraliśmy miękki, antypoślizgowy i bezpieczny materiał do produkcji kompletu nakładek. Zakładanie tych nakładek stało się dodatkową atrakcją podróży, a przylegające sciśle pasy bezpieczeństwa nie powodują już ucisku.

Komplet nakładek przeznaczony jest dla dzieci powyżej trzeciego roku życia. Krótszą z nich zakładamy na górną taśmę pasa bezpieczeństwa, dłuższą na dolną. Starsze dzieci mogą same zakładać nakładki po uprzednim zapięciu pasów. Stosowanie nakładek zwiększa bezpieczeństwo jazdy i komfort podróży.

Nakładki ForComfort zostały poddane odpowiednim badaniom i testom potwierdzającym ich bezpieczeństwo i wartość użytkową. Uzyskały także pozytywne opinie środowisk medycznych.

Nakładki ForComfort posiadają aprobaty wydane przez następujące instytucje:

- Instytut Matki i Dziecka – pozytywna opinia Op-4218 ważna do 31.08.2010; ocena 4,9 w skali 2-5
- Państwowy Zakład Higieny (PZH) – Atest Higieniczny nr HŻ/C/01866/07, ważny do dn. 5.06.2012.
- Przemysłowy Instytut Motoryzacji (PIMOT) – pozytywne sprawozdanie z badań nr PLB.004.078 z dn. 21.05.2007.

Szczegółowe informacje o nakładkach antyuciskowych są dostępne na stronie internetowej www.forcomfort.pl

Kobieta w ciąży – kierowca i pasażer – a bezpieczeństwo?

marzec 30, 2009

forbelly_-logo

ForBelly – nakładki antyuciskowe na pasy bezpieczeństwa dla kobiet w ciąży.

Kobiety są dziś aktywne zawodowe przez niemal cały czas trwania ciąży. Szybkie tempo życia wymaga poruszania się samochodem. Wiele kobiet jednak odczuwa podczas ciąży dyskomfort związany z korzystaniem z pasów bezpieczeństwa – nie tylko ze względu na powiększający się brzuch i ucisk pasów na wrażliwe w tym czasie okolice klatki piersiowej. Przyszłe matki niepokoją się także, czy silny ucisk pasów podczas nagłego hamowania nie zaszkodzi nienarodzonemu dziecku. Rozwiązaniem są specjalne nakładki na pasy bezpieczeństwa. Zdaniem ekspertów z dziedziny ratownictwa medycznego, odpowiednio założony pas bezpieczeństwa może nie tylko uratować życie, ale również uchronić przed poważnymi komplikacjami zdrowotnymi i matkę, i dziecko w jej łonie.

schemat-brzuszka

Wprawdzie zapisy Kodeksu Drogowego z 1997 r. (art. nr 39, p. 2) zezwalają kobietom w widocznej ciąży na jazdę bez zapiętych pasów bezpieczeństwa. W ciągu ostatnich dziesięciu lat znacznie zwiększyło się w Polsce natężenie ruchu drogowego, a co się z tym wiąże – wzrosła liczba kolizji drogowych. W tej sytuacji nie zapinanie pasów bezpieczeństwa – nawet jeśli prawo na to zezwala – wiąże się z poważnym ryzykiem dla zdrowia i życia zarówno matki, jak i dziecka.

Według badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych rocznie nawet 5000 (pięć tysięcy!) kobiet* traci ciążę wskutek wypadków drogowych. Podczas kolizji najczęściej dochodzi do oderwania się łożyska, pękniecie macicy, a także urazu płodu.

Polskie statystyki policyjne podają, że co trzeci wypadek czy kolizja drogowa mające miejsce w naszym kraju, mogłyby być mniej dotkliwe w skutkach, gdyby kierowca lub współtowarzysze podróży mieli zapięte pasy. Statystycznie 30% kierowców i 53% pasażerów nie używa pasów. Jedną z przyczyn nie używania pasów przez kobiety w ciąży jest dyskomfort związany z uciskiem w odcinku szyjnym i piersiowym oraz uczucie przygniatania brzucha. Odczucia te są szczególnie dokuczliwe dla kobiet w ciąży. Anatomia ciężarnej kobiety stanowi wyzwanie dla projektantów pasów bezpieczeństwa ze względu na trudności związane z umiejscowieniem dolnej taśmy pasa.

Tę niedogodność rozwiązują dostępne już na polskim rynku nakładki antyuciskowe ForBelly przeznaczone dla przyszłych mam. Wykonane są z miękkiego, antypoślizgowego materiału. Eliminują one ucisk powodowany przez pasy w odcinku piersiowym i górnej części brzucha, co podnosi komfort podróży i zwiększa bezpieczeństwo matki i dziecka. Są zatem rozwiązaniem dla tych kobiet, które nie zapinają pasów bezpieczeństwa albo z obawy o utrudnienia w oddychaniu, albo z powodu niewygody, szczególnie w ostatnich miesiącach ciąży. Nakładki mogą być używane są przez Panie po porodzie, gdyż chronią miejsce po cesarskim cięciu i często obolałe piersi.

Zaletą nakładek jest m.in. bardzo prosty montaż na zapiętych już pasach samochodowych. Krótsza nakładka powinna znaleźć się na odcinku szyjnym oraz na klatce piersiowej, dłuższa centralnie, na dolnej części pasa bezpieczeństwa, tak aby pas znajdował się koniecznie pod brzuchem. Prawidłowe umieszczenie nakładek zapobiega przemieszczaniu się pasa bezpieczeństwa w trakcie jazdy. Nakładki pozostają na pasach przez cały okres ciąży.

Nakładki ForBelly zostały poddane odpowiednim badaniom i testom potwierdzającym ich bezpieczeństwo i wartość użytkową. Uzyskały także pozytywne opinie środowisk medycznych.

Nakładki ForBelly posiadają aprobaty wydane przez następujące instytucje:

  • Instytut Matki i Dziecka – pozytywna opinia Op-4218 ważna do 31.08.2010; ocena 4,9 w skali 2-5
  • Państwowy Zakład Higieny (PZH) – Atest Higieniczny nr HŻ/C/01866/07, ważny do dn. 5.06.2012.
  • Przemysłowy Instytut Motoryzacji (PIMOT) – pozytywne sprawozdanie z badań nr PLB.004.078 z dn. 21.05.2007.

Szczegółowe informacje o nakładkach antyuciskowych ForBelly są dostępne na stronie internetowej: www.forbelly.pl

* Dane dotyczą ciąż powyżej 20 tygodnia, na podst.: „Injurie to Pregrant Occupants in Automotive Crashes”, University of Michigan, Transportation Research Institute, University of Michigan, Health Systems, USA, Paper Number 98-SP-P-17.

Czerwony Konik

marzec 27, 2009

czerwony_konik_logo

Czerwony Konik – to wydawnictwo,  mini oficyna, której powstają książki dla dzieci.

Nowościami wydawniczymi są:

“Owadzie opowieści” i “Zimowe popołudnie”

“Owadzie opowieści” to książka napisana przez Janka Sienkiewicza. Janek ma dopiero 16 lat i jest uczniem gimnazjum. “Owadzie opowieści” są jego debiutem książkowym ilustrowanym barwnie przez Pania Aleksandrę Krzanowską. Książeczka opisuje świat owadów w sposób bajkowy i bardzo przystępny. Tendea.pl – Niania – życzy Jankowi dalszych sukcesów.

“Zimowe popołudnie” autorstwa Jorge Lujan, to spostrzeżenia o zimowym pejzażu małej dziewczynki, która czeka z ustęskieniem na swoją mamę. Książeczka jest dwujęzyczna: polsko – angielska. Wspaniały prezent dla Malucha uczącego się już języków obcych.

Tendea.pl - Niania – poleca Wydawnictwo Czerwony Konik - jako przyjazne dzieciom

e-kobiety

marzec 26, 2009

e-kobiety

e – kobiety.pl to społeczność Pań w Internecie. Tutaj przedstawicielki płci pięknej znajdą coś dla siebie. Bo to jest portal typowo kobiecy. Nie wiesz co dzisiaj ugotować? Kilka ciekawych przepisów na pewno znajdziesz na stronie e-Kobiety.pl. Masz ochotę na nową maseczkę? Chcesz więcej wiedzieć o prawie rodzinnym? Chcesz podzielić się swoimi wrażeniami na forum? Spodziewasz się dziecka i interesują Cię zagadnienia z zakresu ciąży? Musisz koniecznie być na bieżąco z nowymi trendami mody? Wszystko to i wiele innych ciekawych informacji znajdziesz na www.e-kobiety.pl. Bo to poprostu bardzo kobiecy portal.

Tendea.pl – Niania – poleca

Pępek Świata

marzec 25, 2009

Galeria Pępek  Świata powstała z myślą o przyszłych Mamach, które w okresie ciąży chcą pięknie wyglądać.  W Galerii każda Mama znajdzie coś dla siebie.  I to nie tylko ubrania. W Sklepokawiarni można zaopatrzyć się nie tylko w eleganckie ubrania, ale także w ciekawe i niezbędne informacje, które zainteresują każdą młodą Mamę.

Galerii Pępek Świata można podyskutować o ciąży i macieżyństwie, zrobić sobie sesję zdjęciową z okresu ciąży, wziąść udział w bezpłatnych zajęciach jogi dla ciężarnych, skonsultować się z położną. Dla zainteresowanych instruktorzy pływania dla niemowląt wytłumaczą na czym polegają zajęcia na basenie dla bobasów i jak one wyglądają. Mamy i tatusiowie mogą też się uczyć angielskiego, podczas gdy pociechy znajdują się pod opieką wykwalifikowanych opiekunów. Ale to nie wszystko. W Galerii Pępek Świata można zaplanować rodzinny wypoczynek oraz zobaczyć co grają w Multibabykinie, gdzie można wybrać się z maluchem i być na bierząco z nowościami filmowymi.  Galeria to wiele, wiele innych atrakcji od zajęć o tematyce wczesnego rozwoju małego dziecka i warsztatów dla rodziców dzieci w wieku 0-3 lat po świetne ciastka i wyśmienitą kawę.

Tendea.pl – Niania -poleca